Od Dobczyc na Pd krajobraz znowu się zmienia: pogórze nie przekraczające ogółem 500 m wysokości się kończy, a zaczynają się już naprawdę góry od 700 m przynajmniej. Przejście jest ostre, dobrze wyrażone, i zaznacza się nowym materiałem skalnym. Dotąd od brzegu pn sięgający kompleks wyliczonych głównych utworów ciągnie się i dalej, ale widoczny jest już tylko w miejscach nisko położonych, w jarach i dolinach rzek. Nad nim tworzy śliczne, lasem porosłe góry nowy kompleks, nieskończenie bardziej jednostajny od poprzedniego t. zw. »piaskowiec magórski«.

przecinaki murarskie

Nużąco następują po sobie ławice twardego piaskowca na przemian z łupkami, wszystko doskonale warstwowane a nierównie wytrzymalsze na działanie niszczące opadów, mrozów i upałów, niż tamten kompleks. Tej to okoliczności tudzież lasom zawdzięczają góry tego pasu swą malowniczość. Szczyty tego pasu stają się wyższe im bardziej na Pd, aż dochodzą w grupach takich, jak np. Niedźwiedź do tysiąca kilkuset m.; w Babiej górze sięgają najwyższego wzniesienia 17246 m. Jest to oś najwyższych wzniesień Karpat fliszowych w ogóle, a biegnie wzdłuż przez całe Karpaty. Z nich na Pn i Pd, niemal po promieniach łuku karpackiego, spadają rzeki, znane z tego przede wszystkim, że w porach dżdżystych stale sieją zniszczenie.

przecinaki murarskie