Charakterystyczną cechą najgórniejszego biegu tych potoków są przerwy w postaci progów. Odcinki biegu o spadku stosunkowo łagodnym graniczą co pewien czas ku dołu i ku górze stromymi, kilka do kilkudziesięciu metrów wysokimi ścianami. Tu powstają owe piękne wodospady, znane pod nazwami »siklaw«, »wodogrzmotów«.

Drugim typem są potoki, wypływające ze »źródeł«. Tu znowu spostrzegawczy górale rozróżnili dwa typy: »wywierzyska«, oraz inne po prostu źródłami zwane. Najbliższym Zakopanego jest wspaniałe wywierzysko potoku Bystrej, mniej więcej na wysokości 1154 m. Wśród lasu i nader bujnej roślinności wytryska od razu kilkadziesiąt strug wodnych na przestrzeni jakie 4 m szerokiej i tworzy schodkowaty wodospad przynajmniej na 10 m.

Księgarnia Wydawnictwa Naukowo Technicznego WNT

Wywierzyska powstają zawsze w jeden, taki sam sposób. Wymienione wywierzysko właśnie jest ujściem na zewnątrz wód, zbierających się w dolinie Kondratowej i na zboczach Suchego Wierchu, Krokwi etc. Spływają one częścią powierzchownie, częścią zaś podziemnie i na końcu polany Kalatówek wydobywają się nagle. W ogóle źródła tatrzańskie powstają najczęściej na granicy dwu kompleksów skalnych o różnej przepuszczalności względem wody; jeśli zaś skała jest jednolita, to najczęściej da się wykazać, że źródło powstało skutkiem uskoku, tj. obsunięcia się jednej większej partii około drugiej.

Księgarnia Wydawnictwa Naukowo Technicznego WNT